Monday, April 8, 2013

Nefes

.
.
.
Sen benim nefesimin sesini severdin
Ben de senin gögsünün inip kalkisini
Nefes nefese severdik birbirimizi
Bazen kasirga gibi, bazen sicak lodos gibi
Nefesimizi tutarak severdik birbirimizi
Su altinda ucar gibi, hafif, derin
Cok sik nefret kokardi nefesimiz
Ormanimizin yapraklarini dökerdi
Sen burnundan soluyorken
Yagmur yagardi titrek nefesimden
Sen nefesinle sacimi oksayana kadar
Ve bir sonraki firtinaya kadar
Nefes nefese verirdik yeniden
Nefesimiz zehirli olsa da

Simdi cigerlerim yok gibi. Nefes almaya calisiyorum ama dolmuyor icime hava. Neden, diye soruyorum, neden her gün ezilir gibi gögsüm? Sadece bir beden degil mi bu, ölene kadar nefes almak onun dogasi degil mi?
Degil. Ruhumu ve bedenimi ayiramiyormusum.
Ben hep senin nefesini soluyormusum...
.
.
.



No comments: